Maeve is mijn favoriete godin uit het Godinnen Orakel dat ik vaak gebruik. Ik vind de naam prachtig, maar haar boodschap is nog veel mooier. Maeve vertegenwoordigde de soevereiniteit van Ierland en zijn magische centrum.
Ze is een pittig typje: strijdvaardig, snel, slim en intuïtief. Mijn motto ‘Doe wie je bent!‘ heb ik afgeleid uit het gedicht dat in het Godinnen orakel bij haar naam staat.
VERANTWOORDELIJKHEID
Ik ben een strijdster
een strijdster van het hart
ik ben de koningin
van mijn eigen domein
ik bied het hoofd
aan elke situatie
vanuit mijn kennis van wie ik ben
mijn daden zijn wie ik ben
mijn overtuigingen zijn wie ik ben
alles wat ik doe is wie ik ben
dat wat buiten mij is
blijft buiten mij
dat wat ik binnen laat
bezit ik en erken ik
hoe kun je verantwoordelijk zijn
als je niet alle aspecten van jezelf bezit?
Hoe kun je verantwoordelijk zijn
als je geen koningin van je eigen domein bent?
Welke waarde heb je voor je partner, je kinderen, je vrienden
als je niet voor jezelf uit wilt komen?
Mijn komende levensjaar (gisteren werd ik 38) zal dit nog krachtiger worden. Ook de beschrijving bij 38 in Nog vele jaren – de symboliek van elk levensjaar wijst in die richting.
“Dit is een periode van vruchtdraging. Er wordt actief ingegrepen. Tegenstellingen worden samengebracht en verenigd of er wordt iets uitgesneden. Dat vraagt om moed en bescheidenheid. moedig ingrijpen en bescheiden offeren wat de voortgang niet dient.”
Ik ben er klaar voor
!
Wat heb jij te leren de komende periode? Ben je binnenkort jarig en vind je het boeiend om te onderzoeken wat voor jou het komende jaar belangrijk is? Of wil je jezelf scherpstellen, focussen en doen wie je bent? Maak dan een afspraak voor een kosteloze kennismaking of boek een eenmalige sessie. Mail of bel: 06 43 12 41 06.
Draait jouw leven wel echt om jou? Weet je… niemand hoeft ervoor te zorgen dat het goed gaat met jou. Dat is helemaal je eigen taak. de afgelopen week worstelden een aantal cliënten met deze kwestie: verantwoordelijkheid nemen voor jezelf. En het gaat verder dan ‘af en toe’ of ‘een beetje’ of ‘als er tijd over is’. En pas als je het idee serieus neemt dat jij centraal staat in jouw leven, kun je het zo organiseren dat je ook de tijd, ruimte en energie hiervoor vrijmaakt. Inplannen in je agenda, investeren in je eigen groei, tijd voor actieve en passieve ontspanning, werk doen dat echt bij je past, een opleiding die je voeding geeft… het kan pas als jij besluit dat je slogan voor de rest van je leven gaat zijn: ME FIRST.
Oké, kom nu maar op met de spoken die na deze intro heel hard aan het roepen zijn. Verplichtingen? Kinderen? Waarschuwingen voor egoïsme? Ja en? Natuurlijk heb je verplichtingen. Ik noem ze overigens liever ‘afspraken met jezelf’. Een verantwoordelijkheid waar je zelf voor gekozen hebt; de consequenties ervan nemen, is part of the deal. Dat geldt ook voor kinderen. Als het erop aan komt, gaat mijn kind altijd voor. Ik heb voor haar gekozen en ben verantwoordelijk tot ze het zelf 100% kan dragen. En egoïsme? het is veel zelfzuchtiger om niet jezelf te geven wat je nodig hebt en te hopen dat anderen het voor je doen.
Maar nu weer terug naar jou: wat heb jij nou echt nodig? Hoe gaat het eigenlijk met je? Waar is je intuïtie gebleven? Hoe zorg je ervoor dat jij relaxed in en uit de feestdagen komt?
Afgelopen weken heb ik veel contact gehad met Jessica de Kok. We gaan leuke dingen doen samen. Zij heeft mijn ‘valsebescheidenheidsspook’ een flinke optater gegeven. Ook heb ik promofoto’s laten maken bij Esther de Boer. Superleuk! En jij mag ook zijn wie je bent. Sterker nog: laat jezelf overal zien; je hebt wat te delen!
In dat kader, heb ik besloten om www.suzanneunck.nl te registreren en ik heb zelf een site voor mezelf gemaakt. En daar ben ik (niet stiekem) heel erg trots op!
En ken je deze al?Ik hou van mij – Harrie Jekkers
Sinds ik met de spoken werk, valt me telkens één ding op: hoe snel je weer zelf de baas kunt worden over je eigen leven. Ik zie het bij cliënten die weer zelf de touwtjes in handen nemen in plaats van zich te laten meeslepen door zeurende emoties of vervelende gebeurtenissen. de kunst is actief zelf verantwoordelijkheid te nemen voor datgene waar je wel invloed op hebt en volledig je aandacht los te koppelen van dat waar je geen invloed op hebt. De illusie is dat we controle kunnen krijgen over het verleden,d e toekomst of anderen door er heel hard over na te denken. Trap er niet in! Het is een (pieker)spook dat voorkomt dat je zelf actie onderneemt.
Gisteravond gaf ik twee workshops bij Fris In Je Hoofd en het is echt verbazingwekkend hoe helder alles wordt als je je spoken in beeld krijgt. Soms pijnlijk herkenbaar, soms grappig uitvergroot en altijd een logische koppeling tussen je spoken en je gedrag. En dat destructieve patroon klopt niet.
Stel jezelf bij alles de vraag: is dit wat ik echt wil? Wil ik me zo voelen? Wil ik zo denken? Wil ik me zo gedragen? Als het antwoord ‘nee’, is, heb je dus een taak. Om je een recent, eigen voorbeeld te geven, check dit maar eens. Wie bepaalt hoe jij je voelt? Jij toch zeker?
Vanavond geef ik nog twee workshops, maar ik ben ook in te huren voor inspirerende, activerende en resutlaatgerichte trainingen en spokenshows.
Hoe zit het met jou? Waar kun je echt invloed uitoefenen en hoe ga je dat vandaag doen?

Wat heeft deze collage voor jou te maken met verantwoordelijkheid? Wat vertelt ie je?

Veel mensen (met name vrouwen) hebben veel moeite om op een gezonde manier met verantwoordelijkheid om te gaan. of ze nemen er teveel van, of te weinig, of op de verkeerde manier. Als je teveel verantwoordelijkheid neemt, word je vaak een controlfreak. Je probeert dan alles en iedereen om je heen te besturen, denkt dat dat je het zelf het beste kunt en ontneemt daarmee anderen (je partner bijvoorbeeld) de kans de dingen op zijn/haar eigen manier te doen. Zelf word je er ook niet gelukkiger van; je rent altijd voor de troepen uit. Het is een eenzame taak.
Te weinig verantwoordelijkheid voor jezelf nemen, leidt eveneens tot onvrede. Vaak vind je het moeilijk beslissingen te nemen en ben je een echte twijfelkont. Het liefst zou je de hele dag lekker willen buitenspelen en af en toe wegkruipen bij mama. Je hebt moeite met de grote keuzes (baan, huis, relatie, kinderen) en voelt verantwoordelijkheid als iets zwaars en ‘volwassenen’. Je wilt er nog niet aan…
De verkeerde manier van verantwoordelijkheid nemen, heeft ermee te maken dat je door anderen laat bepalen wat jij wil/doet. Je maakt jezelf onzichtbaar en past je aan aan de (denkbeeldige) wensen en verwachtingen van mensen om je heen. En dat koppel je aan de (onuitgesproken) hoop dat anderen goed voor jou zorgen als jij doet wat ze willen. Een oud en diep beschermingsmechanisme. Het is namelijk een illusie. Je ervaart teleurstelling op teleurstelling en je zelfvertrouwen daalt tot diep onder de zeespiegel.
Verantwoordelijkheid gaat over verantwoord met jezelf omgaan. Doen wat echt goed is voor jou (en erop vertrouwen dat dat een goede uitwerking heeft op de relaties met mensen om je heen). Je bent niet egoïstisch als je jezelf centraal stelt in je eigen leven. Het wordt pas vervelend als je dat laat afhangen van anderen en ze (onbewust) probeert te manipuleren iets voor jou te doen (zielig doen, emoties niet laten zien, de drama queen uithangen).
Dus zorg vandaag eens goed voor jezelf, doe wat je fijn vindt en je zult merken dat je daardoor echt de ruimte hebt om de ander te zien.
Hoe ervaar jij verantwoordelijkheid en waar loop je tegenaan?
Volgens mij zijn er weinig dingen moeilijker in het leven dan 100% verantwoordelijkheid te hebben voor jezelf. Het liefst maken we anderen verantwoordelijk voor wat ons overkomt (wiens schuld is het…), of klagen we over onrechtvaardigheden (dan hoeven we niets te doen). Zelfsabotage viert hoogtij als onze emoties, stemming en acties zijn afgestemd op wat anderen zouden willen, verwachten en hopen. En intussen geven we daarmee zoveel macht aan anderen (zelfs zonder dat anderen het doorhebben) dat we onszelf machteloos maken.
En we verergeren dat gedrag: (bewust) verkeerde keuzes maken, verslavingsgedrag (roken, drinken, snoepen) en toestemming vragen aan anderen.
Maar wat is er nou zo moeilijk aan? Waarom kan ik op dit moment het snoepen niet laten? Waarom krabbelen cliënten terug terwijl ze weten dat coaching ze kan helpen en waarom proberen we in plaats daarvan controle te krijgen op alles buiten onszelf (lukt nooit!).
Vrijheid en verantwoordelijkheid gaan samen: je hebt alle vrijheid om je leven zelf in te richten en de verantwoordelijkheid om dat precies zo te doen dat het bij je past. Creëer, doe, maak keuzes, volg jezelf, doe wat goed is voor je.
Gewoon nu, op dit moment (ik ga even thee zetten en een online kaart trekken op www.starmanproductions.nl
).
Het thema voor deze week is Ondernemerschap. Wat betekent dit voor jou? Laat je inspireren…
Vandaag is het de Dag van de Zelfstandige. Een dag die recht doet aan alle ondernemers in Nederland. De stoere, avontuurlijke types die hun houvast niet zoeken in financiële zekerheid, maar die kiezen voor vertrouwen in zichzelf. Een ondernemer heeft lef, zelfvertrouwen en daadkracht. Ondernemers zijn flexibel, klantgericht en innovatief.
In 2003 begon ik met SUUS & CO. Na twee burn-outs constateerde ik dat ik niet geschikt ben om in een organisatie te werken. Ik heb mijn eigen ruimte en vrijheid nodig om optimaal mijn talenten te kunnen laten zien. Maar naast vrijheid, vereist ondernemerschap ook verantwoordelijkheid: doe wie je bent. Niemand vertelt je ‘hoe het moet of hoort’. Je kan het maar op 1 manier doen; je eigen manier.
Regelmatig begeleid ik startende ondernemers. Mensen die bereid zijn hun zogenaamde zekerheden in te ruilen voor die vrijheid/verantwoordelijkheid. Allemaal maken ze hierin hun eigen proces door en komen ze alle onzekerheden tegen: durf ik wel geld te vragen voor wat ik te bieden heb, zitten mensen wel op me te wachten, hoe verdeel ik mijn energie, welke keuzes maak ik… Mooie thema’s.
Hoe zit het met jou?

Vanmorgen kreeg ik via www.dagelijksegedachte.net dit citaat in mijn e-mail:
Niets in de wereld kan je gelukkig maken. Alles in de wereld kan je inspireren om gelukkig te zijn.
Natuurlijk is dat geen nieuws: maar wel goed om me af en toe te realiseren. Een mooie toevoeging is dat niemand je gelukkig kan maken. Iedereen die wel eens een relatie heeft gehad, weet dat en is daar ooit tegenaan gelopen. En ik vroeg me ook meteen af hoe dat zit met Obama en zijn kiezers. De verwachtingen zijn hoog. Zouden mensen in deze valkuil stappen? Hun eigen verantwoordelijkheid in handen leggen van Obama die daarmee ongezond veel verantwoordelijkheid krijgt? En hoe zou Obama ermee omgaan? Realiseert hij zich dit? Is ie in staat zijn ego los te laten en deze verantwoordelijkheid niet te misbruiken via macht?
Een goede coach neemt nooit verantwoordelijkheden over van cliënten, geeft nooit zelf de antwoorden en oplossingen en daarmee blijft er gelijkwaardigheid. Dat is soms best lastig, maar het is voor mij de enige gezonde manier om dit werk te doen. Bovendien is het de meest effectieve manier; mijn cliënten zullen het toch echt zelf moeten doen, zelf in beweging moeten komen en gemotiveerd moeten zijn hun eigen proces vorm te geven, erin te investeren en zich te houden aan hun eigen afspraken.
Ik hoop dat Obama een goede coach is. Dat hij zijn eigen taken en verantwoordelijkheden uitermate serieus neemt, maar dat hij ook verantwoordelijkheid durft neer te leggen bij zijn landgenoten. Alleen dan ontstaat er een krachtige samenwerking.
Ik wens hem veel succes (en als ie eens een coach kan gebruiken….
).