Op 1 april is het zover: dan komt mijn boek Spoken Bestaan officieel uit. We zijn nu druk bezig met de vormgeving en het wordt leuk…. Het leek me erg gaaf om een soort symposium te organiseren rondom de spoken. Met een paar mensen ging ik hier over brainstormen en al snel hadden we een supergaaf programma. De Nacht van de Spoken was een feit. Met bijzondere creatieve en expressieve workshops. Jazeker: een nacht. Spoken bevinden zich in het donker…

Nu is de site af, alles geregeld en de aanmeldingen kunnen beginnen. Maar juist nu, op dit moment, komen mijn eigen spoken me weer enorm lastigvallen. dit is wat ze roepen: “Er komt toch niemand; het is veel te duur, wie gaat er nu ‘s nachts ergens heen, die spoken zijn totaal niet boeiend voor anderen etc.” En nu durf ik dus niet meer. Ik merk dat mijn energie weglekt, dat ik weerstand voel en eigenlijk dat ik gewoon doodsbang ben dat er niemand komt.

Maar ik weet dat het klopt, ik weet dat het goed is. En ik weet zelfs dat mensen die willen komen eerst even wat eigen spoken moeten wegwerken voordat ze kunnen komen. En dat kost wat worstelingen en tijd.

Laten we dus het volgende afspreken: ik blijf er met alle energie in geloven en ervoor gaan. Ik vertrouw er volledig op dat het gaat lukken en dat jullie zo dapper zijn om je te laten inspireren op allerlei manieren. En als jij last hebt van spoken, mail me dan op spoken@suusenco.nl. Geef ik je persoonlijk een peptalk !

PS ken je deze (nog)?

“Our deepest fear is not that we are inadequate. Our deepest fear is that we are powerful beyond measure. It is our light, not our darkness that most frightens us.’ We ask ourselves, Who am I to be brilliant, gorgeous, talented, fabulous? Actually, who are you not to be? You are a child of God. Your playing small does not serve the world. There’s nothing enlightened about shrinking so that other people won’t feel insecure around you. We are all meant to shine, as children do. We were born to make manifest the glory of God that is within us. It’s not just in some of us; it’s in everyone. And as we let our own light shine, we unconsciously give other people permission to do the same. As we’re liberated from our own fear, our presence automatically liberates others.” (A Return to Love: Reflections on the Principles of “A Course in Miracles”, Harper Collins, 1992. From Chapter 7, Section 3]) -Marianne Williamson-

Een hele tijd geleden gaf ik een workshop met als thema Weelde. Het was erg leuk; veel chocola, leuke vrouwen en lekker schatkisten maken voor jezelf! Ik hou van weelde en overvloed; het gevoel dat er genoeg is voor iedereen (en dus zeker voor jou) en dat je alles mag gebruiken wat er is, alle ruimte mag innemen die bij je hoort en om alles mag vragen wat je nodig hebt.

Vandaag bedacht ik dat het delen van weelde en overvloed nog veel meer van datzelfde oplevert. Daarom heb ik een ruilbeurs opgezet, in eerste instantie via Twitter, waar iedereen zijn overbodige spullen kan ruilen tegen andere. Heerlijk overvloedig! Kijk maar eens op Twuilbeurs.

Morgenavond is er een feest met Overvloed als thema. Dat wordt vast erg leuk!

Om je te inspireren alvast een tekening, gebaseerd op de Atlas van de Belevingswereld: mijn land van Overvloed. Als je erop klikt, wordt ie groter.

Sinds ik met de spoken werk, valt me telkens één ding op: hoe snel je weer zelf de baas kunt worden over je eigen leven. Ik zie het bij cliënten die weer zelf de touwtjes in handen nemen in plaats van zich te laten meeslepen door zeurende emoties of vervelende gebeurtenissen. de kunst is actief zelf verantwoordelijkheid te nemen voor datgene waar je wel invloed op hebt en volledig je aandacht los te koppelen van dat waar je geen invloed op hebt. De illusie is dat we controle kunnen krijgen over het verleden,d e toekomst of anderen door er heel hard over na te denken. Trap er niet in! Het is een (pieker)spook dat voorkomt dat je zelf actie onderneemt.

Gisteravond gaf ik twee workshops bij Fris In Je Hoofd en het is echt verbazingwekkend hoe helder alles wordt als je je spoken in beeld krijgt. Soms pijnlijk herkenbaar, soms grappig uitvergroot en altijd een logische koppeling tussen je spoken en je gedrag. En dat destructieve patroon klopt niet.

Stel jezelf bij alles de vraag: is dit wat ik echt wil? Wil ik me zo voelen? Wil ik zo denken? Wil ik me zo gedragen? Als het antwoord ‘nee’, is, heb je dus een taak. Om je een recent, eigen voorbeeld te geven, check dit maar eens. Wie bepaalt hoe jij je voelt? Jij toch zeker?

Vanavond geef ik nog twee workshops, maar ik ben ook in te huren voor inspirerende, activerende en resutlaatgerichte trainingen en spokenshows.

Hoe zit het met jou? Waar kun je echt invloed uitoefenen en hoe ga je dat vandaag doen?

naar aandacht smachtend

hunkerend

liggend op de loer

zien mij als hun prooi

mijn brein dient als het voer

langzaam sluipend

dichterbij

adem in mijn nek

springen op mijn buik

mijn hart is in hun bek

vechten doe ik

schreeuwen ook

helpen doet het niet

ze zijn niet echt

de enige ben ik

de enige die ze ziet

Op 26 november geef ik een training Spoken Bestaan voor professioneel begeleiders. Check de flyer!

Op dit moment voelt SUUS & CO voor mij als een omslagpunt. Ik ben ongeveer 6 jaar bezig in wat ik nu doe: voornamelijk hoger opgeleide vrouwen coachen in mijn eigen praktijk. Sinds dit jaar zijn daar wat dingen bij gekomen en dat vind ik erg leuk. En in 2010 ga ik de grote sprong naar het succes maken (bibber): ik word de ‘spoken-expert’ van Nederland en in 2011 weten alle hoger opgeleiden tussen 25-55 jaar wat er echt bedoeld wordt met ‘spoken’: de gedachten in je hoofd die je tegenhouden jezelf te zijn. Andere doelgroepen mogen natuurlijk ook .

Dat betekent dat ik nu kies voor 1 duidelijke focus en dat ik de komende maanden mijn bedrijf zo ga organiseren dat ik er ook echt ruimte voor maak. En dat heb ik nog nooit eerder gedaan. Bovendien vind ik het erg spannend. Mijn spoken roepen natuurlijk erg hard dat ik niet zo arrogant moet doen, dat het toch niet gaat lukken en dat ik tevreden moet zijn met wat ik heb en geen risico’s moet nemen. Maar na gisteren, heb ik weer volop zelfvertrouwen.

Ik was aanwezig bij Leading Ladies, een conferentie van &Samhoud Women met ongeveer 100 slimme en ambitieuze vrouwen. En twee geweldige voorbeelden: Annemarie van Gaal en Marlies Dekkers. Er zijn niet veel vrouwen met zoveel lef, passie en visie die hun idealen kunnen koppelen aan (financiële) successen. Zij doen dat wel en ik wil dat ook.

Ik heb Annemarie van Gaal mijn boek Vrouw met PIT aangeboden. Soms kan ik me zo verlegen voelen, ga ik blozen en stotteren. Het was ook een beetje gênant, want door een foutje, was het een boek dat ik voor iemand anders had gesigneerd (die had het me per ongeluk teruggegeven en dat had ik niet gezien). Ik voelde me net Bridget Jones . Gelukkig reageerde ze heel relaxed en ik hoop te horen wat ze ervan vindt.

Mijn complimenten aan Carolien Bijen: ook al zo’n vrouw met passie, die dit had opgezet en zelf manager is van &Samhoud Women.

En ik ga gestaag verder; eerst mijn boek afronden, opruimen en mijn zelfvertrouwen versterken. En vanaf januari 2010 kan niemand meer om mij heen .

Van maandagmiddag tot donderdagochtend heb ik mezelf afgezonderd om lekker aan mijn nieuwe boek te schrijven. Ik denk dat ik wel tevreden ben; ik heb 30 verse pagina’s geproduceerd. Toch voelt het ook raar. Ik zat in een gastenhuis, een kasteel eigenlijk. Er waren gezamenlijke eetmomenten en iedereen daar was op zoek naar rust. Veel ouderen, maar ook wat jongere mensen die een heftige periode achter de rug hadden.

En als ik dan op zo’n plek ben, vind ik meteen van alles, vooral over mezelf. Ik moet allerlei dingen en tegelijkertijd verzet ik me daar dan tegen. Yep: spoken ! Er was geen internet, geen tv en radio, maar het lukte me niet me er los van te maken. Gelukkig heb ik een radio op mijn gsm en mobiel internet, dus ik kon het niet laten om die regelmatig aan te hebben. En na een dag schrijven, moest ik er echt even uit. En in plaats van sereen te wandelen, reed ik naar de Albert Heijn om chocoladekoekjes te kopen. Kortom: ik ben mezelf weer aardig tegengekomen .

Maar het voelt heerlijk om weer thuis te zijn: op mijn eigen plek. Waar ik toch het beste mezelf kan zijn. Over ruim 2 weken ga ik op vakantie. Ik wil echt afkicken van internet (Twitter ). Hoe gaat het me lukken om me los te maken van mijn mobieltje…? Cold Turkey of afbouwen?

Aan welke wereldse geneugten zit jij vast? Hoe doe je dat in de vakantier?

Ik mis hem, mijn goede vriend. Degene die me liefdevol vertelt wat goed voor me is. Die me duwtjes geeft waardoor ik in beweging kom, die ervoor zorgt dat ik de koek- en snoepgangen in de supermarkt ontwijk. Mijn lieve vriend die weet wat ik echt nodig heb en die me er op het juiste moment aan herinnert. Hij faciliteert me als ik stomme klussen moet doen; zet kopjes thee, laat me ontspannen. Maar hij is er even niet.

Waar zou ik hem kunnen vinden, waar heeft ie zich verstopt? Hoe krijg ik hem terug en ga ik weer met hem samenwerken? Ik hoor het antwoord al heel zacht in mijn hoofd: “Je hoeft het alleen maar echt te willen…”. “Te willen doen wat goed is voor je, waar je blij van wordt. Niet de M&M’s-soort van blijheid, maar de  ik-zit-lekker-in-mijn-vel-en-heb-geen-chocola-nodig’-soort van blijheid. Blij van beweging, blij van opgeruimdheid, blij van actief zijn.”

Wil ik daar nu echt voor kiezen? Met alle consequenties die erbij horen? Ik ga het even laten bezinken en kom erop terug. Misschien kan ik mijn goede vriend Discipline dan wel weer snel en echt begroeten.

Hoe zit het met jouw maatje? Is ie dichtbij? Of ook verstopt onder een berg nare spoken?

Voor mijn nieuwe boek (over spoken) ben ik spoken aan het verzamelen. Spoken in je hoofd zorgen ervoor dat je niet kunt zijn wie je werkelijk bent. Zo heb je het schuldgevoelspook, het twijfelspook en het ‘ja maar’-spook. Welke spoken vallen jou lastig? Ik zoek zoveel mogelijk verschillende.

Je mag het me mailen op info@suusenco.nl of schrijf het hier in een reactie .

Ik ben aan het resetten. Voor mij betekent dat dat ik ruimte moet maken en erop moet vertrouwen dat er iets komt dat die ruimte gaat opvullen. iets wat echt bij mij past. Alle puzzelstukjes zijn er inmiddels wel (geloof ik), maar hoe passen ze in elkaar…? Het is heel spannend. Op dit moment wordt steeds helderder wat het niet is, maar nog niet welke richting het wel uitgaat.

Gisteravond had ik een inspirerend etentje met mijn lieve vriendin Nicoline en een voormalige opdrachtgever met wie Nic en ik een geweldig leuk project hebben uitgevoerd: Brand New Day. Ik merk dat het ‘spokenthema’ steeds duidelijker begint te worden en wil hier graag organisaties mee veroveren: welke organisatiespoken waren er rond, hoe saboteren ze en hoe kun je er anders mee omgaan? Het liefst zou ik dit in een interactieve voorstelling doen als stand-up comedian (ik heb veel aan kleinkunst en theatersport gedaan). Dus eerst inventariseren, onderzoeken en dan een voorstelling op maat als start van een training of coachingstraject.

Toen ik dit gisteren (voor het eerst, dus ook nu voelt het nog super-eng) vertelde, raakte onze gesprekspartner erg enthousiast. Ze bleek veel contacten te hebben met trainingsacteurs en wilde me met hen in contact brengen. Het lijkt me zo leuk om dit plan uit te voeren dat ik het eigenlijk niet durf…

Je grootste kracht en je grootste kwetsbaarheid horen bij elkaar. Je kunt namelijk pas echt gekwetst worden als het gaat om wie je werkelijk bent. Als je daarin wordt afgewezen doet dat veel pijn. Dus daar zitten ook je ware talenten en je echte kracht. Ik denk dat hier mijn kracht zit, maar wat is het eng!!!!

Wat vind jij het allerengst?

PS Gegeten bij De Zakkendrager in Utrecht. Vooral de crème brulee van witte chocola met stukjes gecarameliseerde banaan…. Aanrader!!

Ik schreef al eerder over spoken. Iedereen heeft ze: schuldgevoelspoken, twijfelspoken, ‘je-kunt-het-toch-niet-spoken’, ‘je-bent-lelijk-spoken’: het zijn er ontelbaar veel. En zo is er ook het ‘terug-bij-af-spook’. Als je aan de slag gaat met je eigen ontwikkeling, gebeurt het vaak dat alles heftiger en intenser wordt. Dat komt omdat je gaat voelen en het niet meer onderdrukt of compenseert met ander gedrag. Dat is best lastig, want veel mensen hebben de verwachting dat alles goed en perfect is als ze zich laten begeleiden. Dat zijn vaak irreële verwachtingen. Het is natuurlijk niet zo dat je even drie maanden coaching doet en daarna gewoon verder gaat en je leven perfect is.

Na een tijdje begeleiding gebeurt het regelmatig dat je een situatie tegenkomt die erg moeilijk is. En natuurlijk heb je dan de neiging er op de oude manier mee om te gaan, in je oude patroon te schieten. En dan komt het spook om de hoek. Hysterisch gillend en krijsend maakt hij je wijs dat je terug bij af bent, je het toch nooit leert en dat alles voor niets is geweest. En dat is precies de grootste saboteur. Het klopt namelijk niet, maar omdat hij zo hard roept heb je bijna de neiging erin te geloven.

Dus: geloof niet alles wat je denkt. Blijf erbij en doe wat goed is. Er is niets ‘verloren’ als de dingen anders lopen dat je had gehoopt, that’s life… Maar het herkennen, zien en andere keuzes maken: daar gaat het om. En dat gaat echt niet in 1 keer goed .

‘Af’ bestaat niet…

Op dit moment zie ik één groot thema bij al mijn cliënten (en ja hoor: ook bij mezelf ). Het is vertrouwen en zelfvertrouwen. Ik zeg altijd dat zelfvertrouwen betekent dat je op jezelf kunt vertrouwen. dat je er dus op kunt rekenen dat je in alle omstandigheden doet wat goed is voor jou. Als je daar op kunt vertrouwen, weet je dus dat je de juiste dingen doet of dat je je er in ieder geval van bewust bent.

Eigenlijk is vertrouwen precies hetzelfde. Dan kun je er namelijk op rekenen dat wat er gebeurt, is wat je nodig hebt. Als mensen kiezen voor verandering (bijvoorbeeld als je kiest voor coaching), gaat er veel verschuiven. de systemen waarin je zit (familie, werk, omgeving) komen in beweging en vaak ook in opstand als je je eigen vaste patronen gaat loslaten. dat heeft namelijk ook effect op hen. Als je je dan laat afleiden door oordelen en reacties van anderen, schiet je weer in je oude modus. De kunst is erop te vertrouwen dat er een nieuw evenwicht komt en dat er ruimte ontstaat. Jouw ruimte.

Ik heb onlangs een belangrijke beslissing genomen qua werk. Eén die me helpt zuiver te blijven in de manier waarop ik wil werken. Ik wil geen concessies doen en zeker niet als het ten koste gaat van mijn integriteit of de kwaliteit van mijn werk. Dus heb ik een grote opdrachtgever afgestoten. Nu ontstaat er dus ruimte om andere dingen te doen (naast de paniekspoken die hysterisch gillen en bang zijn).

Doe wie je bent. Daar kun je echt op vertrouwen.

Inspireer jezelf. Bijvoorbeeld met deze tekst van mijn lieve vriendinnetje Elysa.

Fijne dag!

Ik ben niet bang. Ik deel alles, registreer niets en de ideeën die ik uit de lucht pluk, geef ik net zo makkelijk weer door. Daarom begeleid ik graag studenten; ik kan hen doorgeven wat ik zelf het ontdekt, ervaren en geleerd. Ik geloof dat er genoeg plek is voor iedereen om zijn/haar eigen ding te doen. Anderen vragen me vaak of ik last heb van de concurrentie, of ik het erg vind als anderen letterlijk mijn Vrouw met PIT-term gebruiken (met dezelfde invulling) of dat ik er moeite mee heb dat er meerdere coaches zijn bijgekomen die ook op het idee kwamen om ‘& CO’ achter hun naam (of iets anders) te plakken.

En natuurlijk roept mijn egospook:”VAN MIJ! BLIJF AF!” Er is nog steeds een klein bang stukje in mij dat denkt dat ik het daarvan moet hebben. Maar ik weet dat dat eigenlijk grote onzin is. Ik ben toch wel zichtbaar. Mijn kracht zit niet in mijn naam, mijn woorden of mijn kleuren, maar in wie ik ben en hoe ik dit laat zien. Creativiteit en oorspronkelijkheid zijn voor mij belangrijke waarden; ik blijf mezelf vernieuwen. En ik gun iedereen ditzelfde vertrouwen.

Op dit moment begeleid ik een aanstormende trainer die er helemaal voor gaat. En hier kun je zien welke inspirerende training ze binnenkort verzorgt.

Iedereen heeft zijn eigen plek (als je je eigen ruimte maar durft in te nemen).
Fijne dag!