Zo af en toe kom ik iemand tegen die me echt inspireert. Iemand met wie ik op één lijn zit, maar die net een stap verder is (of meer lef heeft ) dan ik. Zo iemand is Martijn Aslander. Afgelopen vrijdag was ik op de Dag van de Coach. Na een dag vol open deuren, zichzelf interessant vindende mannetjes en saaie workshops was ik het eigenlijk al helemaal zat. Ik aarzelde of ik naar huis zou gaan of de laatste presentatie nog zou meepikken. Ik had Martijn Aslander al eens eerder gezien en kon me destijds helemaal vinden in zijn visie. Ik hoopte dat ik niet teleurgesteld zou worden dus ik ging.

En wauw… Hij snapt hoe het werkt, wat er echt nodig is, hoe je anders naar geld kunt kijken en misschien zelfs wel hoe je de wereld kunt veranderen. En het mooie: hij praat er niet alleen over, hij doet het ook. Zijn creativiteit, bravoure en speelsheid zorgden bij mij voor rode wangen, maar bij veel collega-coaches voor verwarring. Twitter? De meesten hadden er niks mee… Crisis? Tja, daar hadden sommigen wel last van… En hij bleef prikkelen en onverwachte dingen zeggen. In tegenstelling tot alle anderen die ik die dag heb zien spreken.

En het blijft niet bij inspiratie: ik ga de sprong wagen. Tijdens mijn strandcoachdagen bepaal je zelf wat het je waard is en of en hoe je me betaalt. Kom ook lekker mee naar zee! Wil je meer weten over waardebepaling achteraf? Lees dan dit artikel.

Enneh… Al aangemeld op Twitter? Ik merk steeds sterker de kracht van het individu in een netwerk. Mensen vinden het erg fijn om te helpen. Op mijn vraag naar een goede kjlusser in mijn regio, had ik binnen 15 minuten 4 reacties. En ik heb er nu één! Kom ook en vind mij op Twitter.

En… wat vind jij ervan?

Er zijn dingen die ik heeeeel spannend vind. Zelfs heel eng om over te schrijven *bloos*. Dat zijn dingen die te maken hebben met sensualiteit en seksualiteit.Een aantal jaar geleden heb ik lichaamswerk gedaan en dat vond ik enorm heftig en confronterend. Niet voor niets speelde mijn lichaam jarenlang een bijrol. Mijn hoofd: daar ging het om! Toen mijn eerste langdurige relatie voorbij was, heb ik me gedragen als een losgeslagen puber. ik had het nodig om mooi gevonden te worden, (mannelijke) aandacht te krijgen en mijn lijf te voelen.

Volgens mij is het lichaam voor veel mensen een onontgonnen gebied. de ontdekkingstocht in je geest en zelfs in je emoties is vaak een peuleschil vergeleken bij je lichaam. Een paar jaar geleden kwam ik  Strip je vrij tegen en ik werd bijna ‘verleid’ om mee te doen. Maar ik durfde toch niet. En nog steeds voel ik dat het goed zou zijn voor mij.

Ik denk echt dat sensualiteit en lichaamsbewustzijn erg belangrijk zijn. Je krijgt er vertrouwen door, bent meer in contact met je lijf en kunt meer ontspannen genieten van intimiteit. Maar het blijft een lastig onderwerp… .

Vertrouwen

Het rustige kabbelende beekje en de woeste zee

zijn hetzelfde

allebei water

vloeibaar als het zacht is

koud en star als het bevriest

net ik.

Veel dertigers (vaak vrouwen) merken dat ze het lastig vinden om op een gezonde manier met hun familie om te gaan; ouders en broers/zussen. Dat is logisch. Zo tussen 25 en 35 jaar zit je zelf in een enorme ontwikkelingsfase. Eigenlijk is dat vaak de periode waarin je echt volwassen wordt. Je maakt keuzes die te maken hebben met wonen, werken, samenleven, een eigen gezin stichten. Dat vraagt om verantwoordelijkheid nemen en dat is het belangrijkste kenmerk van volwassen worden.

Tegelijkertijd merk je dat er in contact met je familie aparte dingen gebeuren. Je verlangt naar bevestiging van je ouders of zet je tegen ze af, schiet in je oude rol ten opzichte van broers/zussen terwijl dat al lang niet meer bij je past of je krijgt door dat je ouders niet die alleswetende, altijdgelijkhebbende mensen zijn tegen wie je altijd opkeek.

Kortom: het is tijd om echt jezelf te kunnen zijn in contact met je familie. En dat is best moeilijk.

Jullie zitten namelijk al heel lang in eenzelfde patroon. En tot nu toe hebben je ouders altijd bepaald hoe het contact ging. Logisch: zij waren er eerst en je bent opgegroeid in hun huis, met hen als voorbeeld. Daarin heb je altijd een bepaalde rol gehad. En dat zorgde voor een zeker evenwicht.

Maar hoe geef je vorm aan een gelijkwaardige relatie met je ouders; als volwassenen onder elkaar? Dan hoef je niet meer de verongelijkte peuter te zijn of de dwarse puber, of juist de meegaande perfecte dochter. Nee, dan kun je laten zien wat jij wil, hoe jij het wil en wat jouw grenzen zijn.

Ik merk dat veel cliënten hier op het moment mee worstelen. Ook logisch dat het nu gebeurt: december komt eraan en dat is toch de maand waarin de ‘familiedruk’ vaak hoog is. Verwachtingen, verplichtingen, andere ideeën over de invulling van de feestdagen… Het kost bakken energie.

Wat helpt jou om dicht bij jezelf te blijven. Te doen wat bij jou past, op je eigen manier en toch (of misschien juist wel: echt) in contact te zijn met je familie?

Op 12 november is het weer Vrouwenwoensdag. Het thema bij SUUS & CO is: ‘Hoe overleef ik de feestdagen?’. Doe mee en zorg ervoor dat je in januari niet blij bent dat je het hebt overleefd, maar trots op jezelf omdat jij een goede maand hebt gehad. Hou je energie in balans en maak bewuste keuzes!

Vrouwenwoensdag is een initiatief van Grace Dias: ongeveer 20 coaches in het hele land geven op hetzelfde moment (tweede woensdag van de maand) een workshop; ieder met een ander thema. Voor € 29,- kun je meedoen. Dat kan eenmalig zijn of je komt elke maand. Gan naar de site als je meer wilt weten, om de agenda te checken of om je aan te melden.