Het is alweer bijna december. Altijd een gekke maand. Vaak is het op het werk druk: zaken afmaken, deadlines halen, last minute projecten. Daarnaast blijkt dat de feestdagen voor heel veel mensen spanningen opleveren. Lees dit maar.

Eigenlijk heel logisch: tijdens de feestdagen is er ineens sprake van tradities, worden verwachtingen uitgespeeld en loop je een groot risico weer in je oude rol te schieten. Daar schreef ik al eens een blog over.

Maar hoe voorkom je nu dat je stiekem hoopt dat de dagen snel voorbij zijn. En waarom doen we onszelf dit eigenlijk aan? Om met het eerste te beginnen: vaak willen we geen spelbreker zijn. Als je jezelf wijsmaakt dat het maar eenmalig is en zo voorbij, hoef je ook geen conflicten aan te gaan. Want wat zou er gebeuren als je zou zeggen wat je zelf graag wil. Dan zijn anderen teleurgesteld of boos op je en ben jij degene die het verpest….

Kijk eens naar jezelf: hoe gedraag je je eigenlijk bij je familie; ouders, broers/zussen? De kans is groot dat je dan niet die zelfverzekerde en volwassen vrouw of man bent. In de dynamiek van het gezin, neem je weer je oude plek in. Was je als kind de bemiddelaar? Of juist altijd in het verzet? De kans is groot dat je die rol nog steeds speelt. Ook al voel je dat het niet meer past.

Wat zou je dit jaar anders willen? Wees eens eerlijk tegen jezelf. En kijk eens hoe je wel invloed kan uitoefenen op ‘hoe het gaat’. Wat is jouw ideale kerst? Wie zijn er bij en wie niet? Organiseer zelf (ook) iets leuks als je daar zin in hebt. Doe eens gek.

Een paar tips op een rijtje:

1. Wees eerlijk tegen jezelf en maak een beeld van jouw ideale kerst.
2. Breng duidelijk in beeld wat de grootste energievreters zijn en verzin er alternatieven voor.
3. Maak keuzes: je bent volwassen en mag zelf beslissen wat je doet.
4. Zorg ervoor dat je minstens 1 kerstdag hebt die je helemaal volgens eigen ideeën invult. Zo is 2e Kerstdag voor mij altijd Pyjamakerstdag. Met dvd’s, veel lekkers en leuke mensen lekker de hele dag relaxed op de bank.
5. Kijk kritisch naar je eigen rol en gedraag je volwassen. Ook bij je familie. Laat je niet verleiden tot oud gedrag (mooie oefening)!
6. Ook de voorbereidingen zijn belangrijk. Hoe doe je het zo ontspannen mogelijk? Verdeel taken, plan tijd in en ervaar vooral het plezier ervan.
7. Wat je ook kiest: als het zover is accepteer dan hoe het is. Als je blijft balen, heb je sowieso geen leuke maand.

Wat zijn jouw beste feestdagentips? Deel ze met ons!

Het thema voor deze week is Ondernemerschap. Wat betekent dit voor jou? Laat je inspireren…

Vandaag is het de Dag van de Zelfstandige. Een dag die recht doet aan alle ondernemers in Nederland. De stoere, avontuurlijke types die hun houvast niet zoeken in financiële zekerheid, maar die kiezen voor vertrouwen in zichzelf. Een ondernemer heeft lef, zelfvertrouwen en daadkracht. Ondernemers zijn flexibel, klantgericht en innovatief.

In 2003 begon ik met SUUS & CO. Na twee burn-outs constateerde ik dat ik niet geschikt ben om in een organisatie te werken. Ik heb mijn eigen ruimte en vrijheid nodig om optimaal mijn talenten te kunnen laten zien. Maar naast vrijheid, vereist ondernemerschap ook verantwoordelijkheid: doe wie je bent. Niemand vertelt je ‘hoe het moet of hoort’. Je kan het maar op 1 manier doen; je eigen manier.

Regelmatig begeleid ik startende ondernemers. Mensen die bereid zijn hun zogenaamde zekerheden in te ruilen voor die vrijheid/verantwoordelijkheid. Allemaal maken ze hierin hun eigen proces door en komen ze alle onzekerheden tegen: durf ik wel geld te vragen voor wat ik te bieden heb, zitten mensen wel op me te wachten, hoe verdeel ik mijn energie, welke keuzes maak ik… Mooie thema’s.

Hoe zit het met jou?

Gisteren had ik meer dan 15.000 hits op mijn site. Dat is een record. Sowieso zijn er veel mensen die af en toe eens langskomen (hallo allemaal !). Dat is een erg leuk idee. Maar ook een beetje raar. Ik zie jou niet, jij ziet mij niet. Is er dan contact of niet?

Daarnaast ‘worstel’ ik nog steeds een beetje met ‘mijn ding’.  Wat is nou precies mijn ding en hoe presenteer ik dat aan anderen? En kan ik meerdere dingen hebben of is één ding handiger? En daarbij heb ik het idee dat mijn manier van coachen/trainen nieuw is en ‘new ideas have no audience’. Nou ja: van die vragen dus.

Misschien kan ik het hier verhelderen:

Mijn doelgroep: hoger opgeleide vrouwen. Die staat eigenlijk wel vast, hoewel ik soms ook mannen begeleid en dat vind ik ook leuk…. Twijfeltwijfel.. Want als ik dingen voor bedrijven wil doen, kan ik beter ook mannen begeleiden, want ‘alleen-vrouwen-teams’ zijn er minder….

Nou, zo denk ik dus na.

En dan nog: hoe ‘verkoop’ ik wat ik doe. Als ik het heb over spelen, roept dat bij mensen een bepaald beeld op dat vaak niet klopt met de werkelijkheid. Spelen heeft namelijk niets te maken met minder intensief of oppervlakkig. Ik weet trouwens niet eens of mensen dat denken, dat vul ik zelf maar in .

Maar goed: het is tijd voor helderheid, keuzes en kracht. Waar ik ook voor kies, ik moet erachter gaan staan en het zichtbaar maken.

Ik ga er eens over borrelen…

PS Op www.vrouwenwoensdag.nl zie je de thema’s voor de maanden april, mei, juni. Zichtbaarheid is er één van…

Hoe zichtbaar ben jij? Sta jij voor wie je bent?

Gisteren had ik een cliënte die op een andere manier wilde leren keuzes te maken. Dat is niet uniek: heel veel mensen vinden het moeilijk om het proces van keuzes maken en beslissingen nemen goed te doorlopen. Keuzes staan namelijk niet op zichzelf; er zitten consequenties aan vast. En daarnaast heb je natuurlijk de verantwoordelijkheid die je op je neemt als je ergens voor gaat. En er is een bepaald risico.

Als één van deze vier aspecten te veel of te weinig aandacht krijgt, stagneert het proces of klopt er iets niet. Soms focus je op allerlei mogelijke scenario’s in de hoop controle te krijgen. of je neemt een beslissing, maar neemt er niet alle verantwoordelijkheid voor waardoor je er niet volledig voor kunt gaan. of je stagneert al bij de opties die er zijn en blijft in de twijfelmodus hangen. Andersom kan ook: je staat te weinig stil bij de consequenties waardoor je keuzes impulsief zijn (en je daarmee over je grenzen gaat) of je neemt alle verantwoordelijkheid voor een beslissing op je terwijl dat niet allemaal bij jou hoort.

Het gaat er dus om dat je reëel bent en dat je je bezighoudt met datgene waar je echt invloed op kunt hebben: jezelf (en dus niet anderen).

Kijk eens of je informatie over een bepaalde beslissing niet uit je hoofd kan laten komen, maar uit je lichaam. Dat vertelt namelijk veel zuiverder wat klopt en wat je nodig hebt. Stel je een keuze met twee opties voor, of met ja/nee. Neem een muntje en koppel munt aan de ene optie en kop aan de andere. Gooi het muntje en ervaar of het ‘klopt’. Ben je teleurgesteld? Dan kies je dus voor het andere .

Boekentip: Beslist Gelukkiger van Maja Storch.

Ik schreef al eerder over spoken. Iedereen heeft ze: schuldgevoelspoken, twijfelspoken, ‘je-kunt-het-toch-niet-spoken’, ‘je-bent-lelijk-spoken’: het zijn er ontelbaar veel. En zo is er ook het ‘terug-bij-af-spook’. Als je aan de slag gaat met je eigen ontwikkeling, gebeurt het vaak dat alles heftiger en intenser wordt. Dat komt omdat je gaat voelen en het niet meer onderdrukt of compenseert met ander gedrag. Dat is best lastig, want veel mensen hebben de verwachting dat alles goed en perfect is als ze zich laten begeleiden. Dat zijn vaak irreële verwachtingen. Het is natuurlijk niet zo dat je even drie maanden coaching doet en daarna gewoon verder gaat en je leven perfect is.

Na een tijdje begeleiding gebeurt het regelmatig dat je een situatie tegenkomt die erg moeilijk is. En natuurlijk heb je dan de neiging er op de oude manier mee om te gaan, in je oude patroon te schieten. En dan komt het spook om de hoek. Hysterisch gillend en krijsend maakt hij je wijs dat je terug bij af bent, je het toch nooit leert en dat alles voor niets is geweest. En dat is precies de grootste saboteur. Het klopt namelijk niet, maar omdat hij zo hard roept heb je bijna de neiging erin te geloven.

Dus: geloof niet alles wat je denkt. Blijf erbij en doe wat goed is. Er is niets ‘verloren’ als de dingen anders lopen dat je had gehoopt, that’s life… Maar het herkennen, zien en andere keuzes maken: daar gaat het om. En dat gaat echt niet in 1 keer goed .

‘Af’ bestaat niet…

Vandaag zijn de verkiezingen in de USA. Een raar fenomeen eigenlijk. Van iedereen zijn er maar twee mannen waar je op kunt kiezen. Nogal beperkt. Als er maar twee opties zijn, worden de keuzes vaak extremer: dat is helemaal goed en dat is helemaal slecht. Het vreemde is dat we eigenlijk altijd zo kiezen. We proberen de ene keus te zien als 100% goed (omdat we bang zijn dat we anders spijt krijgen). Daardoor worden de mogelijkheden gepolariseerd en gaat alle aandacht naar het dilemma in plaats van vanuit jezelf te kijken wat je wilt en HOE je het wilt. Het is dan altijd of….of…

Probeer nu eens vanuit jezelf te kiezen. Pluis niet alle vacatures uit (waarbij toch niets het ‘helemaal’ is), beoordeel niet direct of iemand een ‘ja’ of ‘nee’ is, maar neem de tijd om het te ontdekken en om bij jezelf te ervaren of het klopt met jou.

Kleine oefening: als je ergens vandaag merkt dat je een beslissing moet nemen, focus dan niet op de mogelijkheden, maar fantaseer eens op welke manier jij het zou doen als je het zelf mocht bepalen. Grote kans dat je keuze dan dichter in de buurt komt van wat jij echt wilt.