Ben jij ook een zoeker? iemand die steeds zoekt naar… ja wat eigenlijk niet? De beste partner, de juiste baan, het mooiste huis…? Nooit goed genoeg en zoeken levert enorm veel stress op. Vaak is het zelfs zo dat je in de praktijk niet eens aan het zoeken toe komt omdat het in je hoofd al stagneert. Ergens geloof je namelijk niet dat je ‘het’ zult vinden. En daar heb je nog gelijk in ook…

Wat er namelijk gebeurt als je gaat zoeken is dat je iets bedenkt waar je je zo aan vasthoudt dat je de rest niet meer ziet. Je wordt nogal narrow minded. Al je aandacht, je focus en je energie gaat naar ‘dat ene’. En de rest wordt afgedaan als ‘niet goed’. De consequentie is meestal dat je er niet blijer van wordt. En dat is een understatement. En oh ja: je vindt het nooit op die manier. Echt niet!

Maar ja, hoe dan? Stel nou eens dat je niet hoeft te zoeken. Dat het er al is. Alsof het cadeautje dat voor jou bestemd is, al klaarligt. Je hoeft niet zelf te bedenken wat het moet zijn. Maar door het zelf bedenken en er star in worden, zie je het niet. Wat is er dan nodig? Eigenlijk gaat het erom dat je jezelf de kans geeft om het te zien. Dat kan alleen als je ontspannen bent, aanwezig in het moment, open, creatief en in verbinding met je omgeving. Dat je helder uit je ogen kijkt.

Zie het zo: er is een schoorsteen. Wat er nodig is is dat de schoorsteen schoon is. Je moet hem dus vegen: alle oude rotzooi eruit. Ervoor zorgen dat het kanaal open is. Vervolgens kun jij je eigen vuur maken. En daar kun je dan weer van genieten. Alleen of samen met anderen. Ik weet zeker dat anderen er vanzelf op af komen, zo’n lekker warm vuur…

Nu is het aan jou: wat heb jij nog te vegen? Welke rommel moet er nog uit? En hoe laat jij je (innerlijke) vuur ontbranden? Hoe geef je vorm aan je energie? En hoe zou het voelen je te warmen aan je eigen vuur en anderen uit te nodigen dat ook te komen doen? Stel je eens voor…

Tip: schrijf intuïtief op wat er nog vastzit in jouw schoorsteen. waarin saboteer jij jezelf? Met welke overtuigingen, principes, belemmeringen, omstandigheden, smoesjes en angsten is jouw schoorsteen gevuld?

Kan iemand me even ‘aan’ zetten? Ik doe het nog niet…  Mijn hoofd ligt nog in bed, mijn hart is nog bij Pinkpop, mijn huid wil in de zon en mijn buik wil alleen maar snoepen…

Hoe krijg ik mezelf weer in één richting? En belangrijker: hoe zorg ik ervoor dat ik lekker aan het werk ga? Ik heb zoveel plannen, maar even niet de energie om echt iets voor elkaar te krijgen. En dan nog de stomme klusjes.. daar wil ik al helemaal niet aan denken!

“Nou, kom op Suus! Schrijf nu eens drie belangrijke dingen op voor vandaag die je wilt doen!”

Oké dan, wat zal ik kiezen. eerst maar een administratieklusje; creditfacturen maken en mailen naar mijn boekhouder. Een inspiratieklus: voorwerk voor mijn vier heidagen waarin ik mijn boek ga afschrijven. en als laatste wat promotie voor de Open Dag op 13 juni van de Academie voor Counselling en Coaching. En dan vanmiddag nog 2 cliënten.

Oké, ik ga ervoor. Nog even een je-kunt-het-kaartje om me te ondersteunen. Ik ga maar gewoon beginnen en dan komt de energie meestal vanzelf wel. Toch?

Hoe zit dat met jou? Ook zo uit je ritme met al die (geweldig leuke) vrije dagen?

weekthema

Ik kan er niet onderuit: de natuur lacht me vandaag flirtend toe. De bloesem aan de boom voor mijn raam wenkt me om naar buiten te komen en de schaamteloos stralende zon verleidt me om me over te geven aan zijn warmte. Het is lente! En ik merk het ook op andere manieren: ik heb weer bergen energie, ben blij als ik opsta en ben aan het creëren. Nieuwe dingen bedenken en opzetten (bezig met een alternatieve en creatieve opleiding voor startende ondernemers) en weer heerlijk aan het schrijven aan mijn tweede boek. De hele winter hikte ik ertegenaan, maar nu vloeien de woorden zo mijn beeldscherm op.

Het is de tijd om naar buiten te gaan, om te creëren en vorm te geven. Te doen wie je bent. In je acties en in je werk laat je zien waar je voor staat, wat je belangrijk vindt en wat bij je past. En als je doet wat klopt, geeft dat je weer energie. Er is maar één voorwaarde: maak jezelf zichtbaar. Geen smoesjes meer, laat die spoken maar lekker in de kast en durf te laten zien wie jij bent. Doe een rokje aan, trek je jas uit, loop op slippers, glimlach tegen voorbijgangers en straal uit wie je bent.

Durf jij uit je ei te komen en je leven jouw vorm te geven? Geef je gedachten en gevoelens een stem en zing, schrijf of praat. Geef je wensen een doel en maak er iets van, geef je over aan de verbindingen met de mensen om wie je geeft en deel je liefde.

Het is lente!

Zijn jullie er nog? Wat vinden jullie van mijn nieuwe site?

Ik ga slapen. Ben de hele week alleen met mijn dochter en da’s best een hele klus . En vanavond had ik ook een oudercommissie-vergadering op het kinderdagverblijf van mijn dochter. Morgen naar de NOT. Daar heb ik zin in. En ik heb spannende plannen voor een tweede SUUS & CO vestiging… Het borrelt!

Welterusten!

PS Check www.duurzaamcoachen.nl .

PS 2 Ik kijk nu een aflevering van Profiel op Nederland 2. Het gaat over Frank Boeijen. Mijn idool sinds ik 11 was. Ik heb zoveel gehad aan zijn nummers in die periode: troost, steun, herkenning, houvast… Ik word er nu ter plekke melancholisch van ;’). Denk in de kleur van je hart…

Heeft iemand een toverdrankje voor me? of een spreuk? Eentje die het regenachtige herfstgevoel als mist laat verdwijnen en die me een energieboost geeft waardoor niet meteen ‘s morgens alle spoken en drukke gedachten op me springen? Een drankje dat bestaat uit een halve kilo pit, een kopje bubbels en wat roze en gele siroop? Of een spreuk die zoiets is als: Hokus Pokus Pilatus pas, ik wou dat ik altijd wist wie ik was…?

Jaja, ik weet het… mijn depressiehormonen zijn op hol geslagen (zie blog over PMS). En ik red me nog wel een paar dagen… Maar dan is mijn tandvlees wel op . Ga maar wat energie uit mijn werk halen. Dat werkt ook erg goed!