Sinds ik met de spoken werk, valt me telkens één ding op: hoe snel je weer zelf de baas kunt worden over je eigen leven. Ik zie het bij cliënten die weer zelf de touwtjes in handen nemen in plaats van zich te laten meeslepen door zeurende emoties of vervelende gebeurtenissen. de kunst is actief zelf verantwoordelijkheid te nemen voor datgene waar je wel invloed op hebt en volledig je aandacht los te koppelen van dat waar je geen invloed op hebt. De illusie is dat we controle kunnen krijgen over het verleden,d e toekomst of anderen door er heel hard over na te denken. Trap er niet in! Het is een (pieker)spook dat voorkomt dat je zelf actie onderneemt.

Gisteravond gaf ik twee workshops bij Fris In Je Hoofd en het is echt verbazingwekkend hoe helder alles wordt als je je spoken in beeld krijgt. Soms pijnlijk herkenbaar, soms grappig uitvergroot en altijd een logische koppeling tussen je spoken en je gedrag. En dat destructieve patroon klopt niet.

Stel jezelf bij alles de vraag: is dit wat ik echt wil? Wil ik me zo voelen? Wil ik zo denken? Wil ik me zo gedragen? Als het antwoord ‘nee’, is, heb je dus een taak. Om je een recent, eigen voorbeeld te geven, check dit maar eens. Wie bepaalt hoe jij je voelt? Jij toch zeker?

Vanavond geef ik nog twee workshops, maar ik ben ook in te huren voor inspirerende, activerende en resutlaatgerichte trainingen en spokenshows.

Hoe zit het met jou? Waar kun je echt invloed uitoefenen en hoe ga je dat vandaag doen?

Ik kan het pas een paar jaar: ruzie maken. Daarvoor was ik er niet goed in. Ik had allerlei strategieën om confrontaties te voorkomen en vermijden en als er een conflict ontstond, wilde ik het zo snel mogelijk vergeten (wat uiteraard niet lukte…). Ook veel van mijn cliënten hebben nooit goed les gehad in conflicten voeren, dus zijn ze het nu aan het leren. En dat is best een pittige klus. Een conflict bestaat uit verschillende fasen en in elk deel kan er gedoe ontstaan.

1. spanning bouwt zich op

2. confrontatie

3. loslaten

4. verbinding herstellen

Als de spanning zich opbouwt, wachten veel mensen (vrouwen?) erg lang tot ze zich uiten. Hierdoor loopt de stress vaak op in jezelf en gaan de spoken in je hoofd ermee vandoor waardoor het vaak uit proportie raakt. Als er dan een confrontatie komt, word je overspoeld door je emoties of je klapt juist helemaal dicht. Soms ook is er een confrontatie die niets meer te maken heeft met de aanleiding; je bedenkt er allerlei dingen bij en neemt die aan als werkelijkheid. In het afstand nemen spelen emoties ook een grote rol en van een nieuwe verbinding is vaak geen sprake. En dat is niet handig, want dat is het prettigste deel van het conflict. Als je dat telkens overslaat, heb je alleen het rotgevoel en niet de ‘beloning’.

Een nieuwe verbinding maak je door weer in contact te komen met de persoon met wie je het conflict had. Maar dan zonder de heftige emoties. Je kunt excuses aanbieden, uitleg geven, het gezamenlijke doel benadrukken of samen lachen om wat er gebeurde (relativeren). het doel is altijd: de relatie weer herstellen. En daarna kun je het gewoon loslaten; klaar is klaar!

Hoe gaat het bij jou?

Soms hoor ik mezelf ineens iets zinvols zeggen . Vanmorgen was het dit: je kunt jezelf niet beschermen tegen wat je voelt, je moet het juist gebruiken!

Grappig hè?

Wat roept het bij jou op?

De komende week is het thema: lichaam en geest, één geheel. Wil je er iets over kwijt? Laat het me weten!

Je hebt maar één hulpmiddel om je duidelijk te maken hoe het met je gaat en om signalen te geven als er iets niet klopt. Dat is je lichaam. Alleen via je lichaam merk je wat er aan de hand is. Als je er tenminste op die manier naar wilt kijken. Heel lang geleden was ik erg ziek: een longembolie en salmonella-infectie zorgden ervoor dat ik 20 kilo afviel in 6 weken en dat ik er bijna aan onderdoor ging. Toen het weer beter ging, veranderde er niets. Ik ging weer aan het werk en verder met mijn leventje. Pas jaren later realiseerde ik me wat mijn lichaam me had willen vertellen. Het had allemaal te maken met over mijn grenzen gaan, verkeerde keuzes maken en het benauwd hebben.

De afgelopen weken is er veel aan de hand met mijn gebit (wortelkanaalbehandeling en gebroken, getrokken kies). Ik heb een paar boeken die ik raadpleeg om te zien waarvoor dit een metafoor is en dus wat er echt speelt. De boeken zijn: Het lichaam-geest werkboek en De sleutel tot zelfbevrijding. Als ik dit match met mijn eigen logica, intuïtie en ervaringen, zie ik precies wat er aan de hand is.

Het gebit staat voor je filter om de realiteit in stukjes binnen te krijgen en te kiezen wat je doorslikt en wat je uitspuugt. Mijn twee kwalen hadden vooral te maken met áchterstallig onderhoud’.  Het voelt als een opruiming waardoor mijn filter weer goed gaat werken. En dat doet eerst pijn, maar leidt tot een beter instrument.

Juist op dit moment ben ik bezig met keuzes maken, grenzen stellen, bepalen met wie ik me verbind en wie ik loslaat. Dus het voelt logisch dat mijn gebit ook door deze transformatie heen gaat. Wel grappig, want ik bedenk me NU op dit moment dat het woord KIEZEN meerdere betekenissen heeft .

Hoe zie jij je lichaam, gedachten, emoties en ervaringen?

Kijk er eens op deze manier naar. Wat zie je? Wat heeft je lichaam je te vertellen?